Arkham Horror

Arkham Horror (voorkant doos)
Arkham Horror (voorkant doos)

Ook deze week weer een coöperatief spel. Mensen die mijn spellen-voorkeuren wat beter kennen zullen misschien zeggen: nu pas? Omdat Arkham Horror een van mijn favorieten is (zo niet de favoriet) hadden sommigen deze bespreking misschien wel wat eerder verwacht. Arkham Horror is een coöperatief spel in de categorie “allen samen” tegen het spel/de boze.

Het is het jaar 1926, in Arkham (Massachusetts, USA) gebeuren steeds meer vreemde dingen. Er komen allerlei monsters de stad in via poorten naar andere werelden. Ondertussen is een “Oude” (Ancient One), die ergens ligt te sluimeren, langzaam wakker aan het worden. De spelers, een ongeregeld stelletje onderzoekers, moeten proberen de monsters te verslaan en de poorten naar de andere werelden te sluiten (en liefst te verzegelen). Als ze daar niet op tijd in slagen wordt de “Oude” wakker en kunnen de onderzoekers alleen maar hopen dat ze in de loop van het spel de juiste wapens hebben weten te verzamelen om de “Oude” te verslaan in een ultieme poging om de aarde te redden. Tot zover het verhaal…

Lees “Arkham Horror” verder

Coöperatieve spellen (2)

Spelerstukken om een poort-token (Arkham Horror)
Spelerstukken om een poort-token (Arkham Horror)

Enige tijd geleden heb ik een eerste stukje geschreven, waarin ik de coöperatieve spellen als een aparte categorie aangeduid heb. Vandaag kom ik met het lijstje wat ik toen beloofd heb. Voor het gemak verdeel ik de spellen, en dus het lijstje, in drie delen.

Lees “Coöperatieve spellen (2)” verder

Ghost Stories

Ghost Stories (doos)
Ghost Stories (doos)

Afgelopen zondag was ik bij Roll the Dice vanwege het Catan-tournooi. Omdat er geen 10-persoons Catan werd gespeeld heb ik met een drietal anderen een ander, nieuw spel gespeeld: Ghost Stories. Dit is een coöperatief spel, waarbij de spelers gezamenlijk de wereld moeten redden van een boosaardig wezen, dat overigens ook nog eens wordt bijgestaan door allerlei “minder erge” monsters (geesten). Dat gegeven is ondertussen eigenlijk wel bekend… Maar hoe is de uitwerking?

Lees “Ghost Stories” verder

In de Ban van de Ring

doos: In de Ban van de Ring
doos: In de Ban van de Ring

Een vorige keer schreef ik een algemeen stukje over coöperatieve spellen. Vandaag wil ik een van deze spellen bespreken. Het is niet alleen het eerste spel in deze serie, het is ook het eerste coöperatieve spel dat ik zelf aan mijn collectie toevoegde. In Essen op de beurs was er nog iemand die een poging om het spel te leren maar opgaf, onder het slaken van een kreet als “Hier heeft iemand te veel geprobeerd het boek te volgen” (maar dan in het duits…). Vervolgens kwam ik enkele weken later op het Spellenspektakel op een ietwat bijzondere manier in het bezit van dit spel. En toen was het: lezen, spelen, nog eens herlezen, nog een keer spelen, weer lezen…

Lees “In de Ban van de Ring” verder

Coöperatieve spellen (1)

In de Ban van de Ring (speelstukken op bord)
In de Ban van de Ring (speelstukken op bord)

Spellen zijn er in vele soorten (en maten). Je kunt spellen dan ook op vele manieren indelen. Ook ik deel spellen soms in in categorieën. Of het is om mensen een categorie te laten kiezen waaruit ze iets willen spelen, of dat ik met niet-spelers over spellen praat, ik gebruik nog wel eens de volgende indeling:

  1. vechtspellen
  2. ontwikkelingsspellen
  3. samenwerkingsspellen

De vechtspellen zijn degene waar twee of meer spelers elkaar regelmatig aanvallen. Er wordt dus echt gevochten tussen de spelers. Dat ze daarbij speelstukken gebruiken is “een detail”. Enkele klassieke titels zijn Schaken, Stratego, Risk. Ook veel van de spellen waarbij historische veldslagen worden gesimuleerd kun je hier onder rekenen.

In ontwikkelingsspellen probeert elke speler zijn eigen positie zo goed mogelijk te ontwikkelen om daarmee te winnen. Er wordt door de spelers dus niet zozeer onderling gevochten. De spelers proberen alleen maar als eerste de meest lucratieve posities op het bord in te nemen, of zichzelf in andere zin zo voordelig mogelijk te ontwikkelen. Dat die ontwikkeling van de ene speler de andere hindert is logisch, maar echt vechten vind ik dat niet. Voorbeelden van deze categorie zijn bijvoorbeeld Catan, Carcassonne.

In samenwerkingsspellen of coöperatieve spellen proberen de spelers tezamen te winnen. Meestal met zijn allen tegen het spel, waarbij via de regels van het spel wordt gezorgd dat de spelers meer of minder moeite hebben om te winnen. Maar er zijn ook enkele spellen waarbij alle spelers op één na tegen die laatste persoon spelen. Die laatste persoon is dan de slechterik. Of vanaf het begin bekend is welke speler niet met de anderen meedoet kan ook nog variëren. Enkele voorbeelden uit deze groep zijn: In de Ban van de Ring (allemaal samen, maar met een uitbreiding alle Hobbits tegen Sauron), Shadows over Camelot (allen samen, maar met een kans op een verrader), Arkham Horror (allen samen), Descent (allen tegen één).

Aan de laatste categorie wil ik de komende tijd af en toe aandacht besteden. Eerst zal ik een lijstje maken van spellen in deze categorie. Daarna wil ik ten minste enkele van deze spellen bespreken.

Links