Eerste keer Ananda

ananda-zakjeHet is een heel eenvoudig kaartspelletje. Je mag virussen spelen op cannabinoids en anandamides en andere virussen, maar niet op mensen en receptoren. Cannabinoids mag je op alles spelen. Mensen mag je spelen op cannabinoids, anandamides en andere mensen. Receptoren mag je overal op plaatsen, maar er mogen alleen maar cannabinoids op gespeeld worden. Anandamides kun je overal op spelen en ook alle andere kaarten kunnen er op gespeeld worden.

Ik heb twee potjes gespeeld. Eentje van ongeveer 15 minuten en een potje dat voor mijn gevoel wel een uur leek te duren, maar dat kan ook mijn verbeelding zijn. Zo een potje gaat als volgt:

Eerste speler: “Hey, daar ligt een virus, wat mag ik nu spelen?”

Speler met de pech de handleiding in zijn hand te hebben: “Daar mag je geen mensen op spelen, maar wel cannabinoids, receptoren en natuurlijk anandamides.”

Volgende speler: “Wat mag ik ook alweer op een receptor spelen?”

Speler met de pech de handleiding in zijn hand te hebben: “Daar mag je alleen maar cannabinoids op spelen”

Volgende speler: “Ik heb nu twee Ron Germy virussen gespeeld, wat heeft dat voor effect?”

Speler met de pech de handleiding in zijn hand te hebben: “Dan moet de volgende speler drie kaarten pakken en zijn beurt overslaan”

De volgende speler pakt drie kaarten en dan zegt de speler met de pech de handleiding in zijn hand te hebben: “Oh, behalve als hij een cannabinoid heeft, dan kan hij die spelen om het effect ongedaan te maken.”

En zo gaat dat door. Na twintig minuten begin je wel al door te krijgen welke kaart op welke kaart gespeeld mag worden, maar dan zitten de speciale effecten van het spelen van dubbele kaarten nog niet in je hoofd.

Lees “Eerste keer Ananda” verder

Eerste keer Graantje de Voorste

graantje-de-voorsteIn het spel Graantje de Voorste probeer je zoveel mogelijk graan en kippen te eten. Er zijn zes kippenhokken met elk hun eigen kleur waarin een aantal graankorrels liggen. In je hand heb je vijf kaarten met daarop vogels en vossen in dezelfde kleuren als de kippenhokken. Alle spelers kiezen een kaart uit hun hand die dan tegelijk bekend gemaakt wordt. Dan wordt er per kleur hok bekeken wat er gebeurt. Als er alleen maar vogels gespeeld zijn bij een hok, dan pikt de sterkste vogel – aangegeven door een nummer op de kaart – het graan op. Als er naast de vogels iemand ook een vos speelt, dan eet die vos de vogels op voordat ze bij het graan komen. Alleen de schijtlijster kan ontsnappen en pikt nog een graantje mee voor zijn speler. Deze vogel is dan twee minpunten waard voor de eigenaar van de vos.

Elke ronde krijgt iedereen een nieuwe kaart op hand en worden er graankorrels toegevoegd aan de kippenhokken. Als er op een bepaald moment een conflict ontstaat – bijvoorbeeld omdat er twee vossen zijn die de vogels willen opeten of omdat twee even sterke volgens het graan willen hebben – dan wordt met een dobbelsteen bepaald wie er wint.

De winnaar is de speler met de meeste punten. De door de vos opgegeten vogels zijn punten waard gelijk aan het nummer dat erop staat. Het opgegeten graan is een, twee of drie punten waard per korrel (afhankelijk van de kleur).

Graantje de voorste is een spel voor acht jaar en ouder dat gespeeld kan worden met twee tot zes spelers. Ik heb het zelf nu één keer met zes spelers gespeeld. Ik heb eerst een potje gekeken hoe het ging en daarna, na een hele korte uitleg, heb ik een potje gespeeld. Het is een grappig snel spelletje voor tussendoor met een redelijk hoge geluksfactor, maar ook met veel interactie. De regels zijn eenvoudig en de componenten zijn degelijk met leuke illustraties. Het spel wordt uitgegeven door 999 Games.